SPR!TZL logo


re- (1st draft)

re- neemt het publiek mee naar een nachtcafé in een afgelegen stad in een ver land. Het podium is gereed voor de show, de glimmende kostuums hangen klaar en de microfoons staan op hun plek. Alles wacht op het publiek. re-(1st draft) is een vervormde comeback van een jeugdherinnering en een surrealistisch concert in het hoofd van een zangeres.

concept, artistieke leiding en uitvoering Thanasis Deligiannis | decor- en lichtontwerp Roelof Pothuis | creative coding en robotics David Jonas | artistiek- en productieassistent Danai Belosinof | geluidsassistent Marko Ivic | kostuumontwerp Marlou Breuls & Karlijne Opmeer | artistieke medewerking Euripides Laskaridis | assistent decorontwerp Anneloes van Assem | techniek Ray Vaessen & Janco van der Kaaden

Bowie Verschuuren

De wereld als partituur

Thanasis Deligiannis komt uit een muzikale familie en speelde aanvankelijk percussie. Uiteindelijk ging hij muziek studeren aan de universiteit van Macedonië in Thessaloniki, een grote stap voor iemand die tot dan toe vooral traditionele Griekse muziek had gespeeld. Hij ontdekte al gauw dat het theatrale, en vooral het ruimtelijke aspect van muziek hem heel erg interesseerde.

“De opleiding in Griekenland was vrij genoeg om daarin een beetje je eigen weg te bepalen. Tijdens mijn masterstudie compositie in Amsterdam voelde ik mij tegen mijn zin in het hokje van de compositie geduwd. Ik heb er heel veel geleerd, maar uiteindelijk kon ik me niet zo goed identificeren met de rol van ‘de componist’, degene die alles bedenkt en zo precies mogelijk opschrijft zodat anderen zijn werk kunnen uitvoeren. Ik ben veel meer geïnteresseerd in het creatieproces en werk graag met bestaand materiaal.”

Thanasis is extreem leergierig en breed georiënteerd. Met een aantal vrienden richtte hij het interdisciplinaire collectief I/O op. “De productie 're-' is eigenlijk een voorstudie voor het project dat ik in 2019 zal presenteren in het kader van het nieuwe makers programma van het Fonds Podiumkunsten. Als uitgangspunt namen we een filmpje uit de jaren ‘90 van een muzikale uitvoering in een Griekse nachtclub. Ik wilde alle elementen uit het filmpje als ‘data’ beschouwen, bestuderen, analyseren en vertalen naar een hedendaagse performance. Tijdens het proces kwamen we erachter dat dat ene filmpje niet genoeg was. We zijn toen veel meer bronmateriaal gaan gebruiken: video’s en geluidsopnames uit dezelfde tijd. Tijdens dit project ontdekte ik dat het materiaal heel erg met mijn eigen kindertijd te maken had en het project werd daardoor een heel persoonlijke zoektocht. Ik sta ook alleen op het podium.”