SPR!TZL logo

Teddy's Last Ride


Through the valley

Het nieuwe Groningse performancecollectief Teddy’s Last Ride met o.a. Manuel Kiros Paolini maakt zijn debuut met de voorstelling Through the valley. Dans, muziek en videoprojectie komen samen in een onverwacht schouwspel dat de ethiek van de kijker blootlegt. Drie outcasts ontmoeten elkaar in een donker sprookje waarin transgenders, drugsverslaafden en pedo elen hun verhaal vertellen. Terwijl je heen en weer wordt geslingerd tussen afkeuring en liefde voor dit stel onwaarschijnlijke antihelden, word je meegezogen in hun wereld.

Volg Teddy's Last Ride: www.teddyslastride.nl

Credits
concept/artistieke leiding Manuel Kiros Paolini | met Agnese Fiocchi, Milan Schudel, Andy Smart, Sonia Zwolska | muziek Jonathan Bonny (compositie), Eelke Mastebroek (gitaar), Andy Smart (vocals) | dramaturgie Sander Roux | licht Sanne Hensen | sound design Rinse de Jong | kostuums Klaudia Stavreva | decor Lisa Edberg, Elena Popova, Nadejda Trifonova (Minerva Art Academy) | videoprojectie David Boersma, Linh Le, Gabriela Kodzhabasheva (Minerva Art Academy) | met dank aan Grand Theater, Hendrik Aerts, Martin Lambeek, Roni Haver, Rinse de Jong, Gert Jan Mulder, Janine de Weerd Luisa Redenbacher, gemeente Groningen, Kunstraad Groningen, Stichting Beringer Hazewinkel en Emmaplein Foundation

/assets/img/Spritzl/Teddy-s-Last-Ride---Bowie-Verschuuren-kopie.jpg
Bowie Verschuuren

Empathie & veroordeling

Het gezelschap Teddy’s Last Ride komt voort uit de Poetic Disasters Club, het jong talentprogramma van- Club Guy & Roni. Het is een hybride gezelschap van vijf performers/makers die als collectief opereren, maar bij Through the Valley is de artistieke leiding in handen van de Italiaan Manuel Kiros Paolini. Manuel is laat begonnen met dansen. Na de middelbare school volgde hij een eerste opleiding in Florence, maar de Italiaanse dans-scene was hem te beperkt en hij sloeg zijn vleu- gels uit naar Rotterdam (Codarts) en later Groningen (Club Guy & Roni) Through the Valley is zijn eerste eigen stuk.

“Met Teddy’s Last Ride willen we voorstellingen maken die ergens over gaan: politieke en maatschappelijke onderwerpen die relevant zijn voor onze generatie. Dit stuk gaat in essentie over moraal en oordeel. Ik heb zelf een relatief moeilijke coming-out gehad. Mijn geaardheid was een grote uitdaging voor mijn omgeving. Ik probeerde me in hen te verplaatsen en wilde onderzoeken hoe ik zelf omga met onderwerpen die voor mij een uitdaging vormen. Zo kwam ik bij transgenders, drugs en pedofilie terecht.”

“We proberen niet zozeer uit te leggen hoe bijvoorbeeld drugsverslaafden denken of wat ze voelen. We maken gebruik van metaforen waarmee het publiek zich kan identificeren. We weten allemaal wat het is om afhankelijk te zijn van iets of iemand. Aanvankelijk dacht ik dat empathie en veroordeling lijnrecht tegenover elkaar stonden, maar mijn persoonlijke research voor deze voorstelling heeft dat beeld bijgesteld: het is allemaal niet zo zwart wit.”