Woyzeck

een waanopera, In coproductie met project Wildeman

In Woyzeck – een waanopera gaan twee eigenzinnige muziektheatergezelschappen de strijd met elkaar aan: de operazangeressen van Silbersee en de woeste mannen van Project Wildeman. Civilisatie botst op oerdrift. Strakke beats beuken in op snijdende aria’s. Pulserende mannenlijven raken verstrikt in lyrische melodieën. Een muzikale clash met fatale afloop.

Woyzeck – een waanopera is een zinnelijke en rauwe interpretatie van de zaak Woyzeck, één van de bekendste crimes passionels uit de geschiedenis. Naast Georg Büchners toneelstuk Woyzeck dienden ook historische documenten over de roemruchte zaak ter inspiratie. Het resultaat is een lijfelijke muziektheatervoorstelling over een man die niet alleen de controle over het hart van zijn geliefde, maar ook zijn greep op de realiteit verliest. Woyzeck – een waanopera neemt het publiek mee in de waanzinnige wervelstorm die zich in Woyzecks geest ontketent zodra hij ontdekt dat zijn vriendin Marie in de ban is van een vreemde man.

regieRomain Bischoff |regieassistent Boris Bischoff | spel & muziek Robin Block, Sven Hamerpagt, Jennifer Claire van der Hart, Ekaterina Levental, Milan Mes, Björk Níelsdóttir, Michaela Riener en Maarten Vinkenoog |Nederlandse teksten Robin Block | vormgeving Sacha Zwiers | lichtontwerp Jeroen Smith | klankontwerp Sven Hamerpagt | geluid Peter Zwart |bewegingscachingJuliette van Ingen | dramaturgie Wout van Tongeren

Silbersee & Project Wildeman


Woyzeck / NRC Handelsblad

De doorloop belooft dat Woyzeck een fysiek en muzikaal spektakel wordt, met bijzonder vormgegeven scenes. Zoals wanneer de vier vrouwen, hoofd in elkaars schoot, in een lijn liggen en de mannen er achterwaarts overheen kikkeren, declamerend en brullend als apen – de aanranding van Marie door Woyzeck verbeeldend.

Ron Rijghard | NRC Handelsblad

Woyzeck / De Volkskrant

Het indrukwekkendst zijn de momenten waarop het ritualistische getrommel en geschreeuw van de mannen en de verleidelijke stemmen van de vrouwen perfect samenvallen. Het lijkt dan of de spelers bevangen zijn door een soort krankzinnige trance. Knap geregisseerd door Romain Bischoff.

Vincent Kouters | De Volkskrant (***)

Woyzeck / Theaterkrant

Aanvankelijk zijn de mannen nadrukkelijk aanwezig. Als beesten tonen ze hun grimassen, kijken vervaarlijk de zaal in en kreunen en stoten dierlijke geluiden uit. De vrouwen bewegen zich serener, als silhouetten tussen de rekwisieten. Niet dat ze zich gedeisd houden. In hun levensdrift willen ze dansen en bieden ze zich schaamteloos aan voor seks. Hoewel minder uitheinig zijn ze manifester dan de mannen. Hun hemelse en prachtige gezang met ontroerende akkoorden vult de hele overkoepelende kapel terwijl de kreten en Schweinerei van de mannen aards blijven.

Pieter Rings | Theaterkrant (****)

Woyzeck / Leeuwarder Courant / Dagblad van het Noorden

Omringd door zijn eigen hallucinaties stevent Woyzeck op zijn noodlot af. De Silbersee-vrouwen zingen gierend en daverend. De Wildemannen brullen en hijgen als vanouds. De een na de andere grens wordt overschreden en ja, dat ontaardt in de dood. Akelig mooi.

Kirsten van Santen | Leeuwarder Courant / Dagblad van het Noorden (****)

Woyzeck / Telegraaf

Hoewel er wel degelijk nog verwijzingen naar het oorspronkelijke stuk in terug zijn te vinden, zoals de bonen en de kinderwagen (al zijn die lastig te duiden wanneer je de oorsprong niet kent), heeft regisseur Romain Bischoff het verder eigenlijk volledig losgezongen van het verhaal. Hij zoomt in op de psychotische Woyzeck (Robin Block) die wordt geplaagd door stemmen in zijn hoofd en waanbeelden. Zijn vrouw Marie (een prachtige rol van Michaela Riener) probeert tot hem door te dringen, maar faalt. De voorstelling is eigenlijk een langgerekte psychose waarbij je als toeschouwer alle logica moet laten varen om er echt van te kunnen genieten. Laat je vooral meevoeren in de visueel mooi verbeelde wanen, de dynamische krachtmeting tussen de mannen van Project Wildeman en de vrouwen van Silbersee en de prachtig uitgevoerde muziek die alle kanten op schiet.

Esther Kleuver | Telegraaf (****)

Woyzeck / NRC Handelsblad + Next

Het hoogtepunt [van het Over het IJ Festival] tot nu toe is de knotsgekke ‘waanopera’ Woyzeck van Project Wildeman: een woeste klankrevue van paranoia, neuroses, angsten en tics, die zeker niet alleen in de stad voorkomen, en van alle tijden zijn.

Herien Wensink | NRC Handelsblad + Next (****)

Woyzeck / Bachtrack

Supported by thrilling techno beats, the four men of Project Wildeman and the four women of Silbersee enact a parody on modern partying. While their limbs jerk rhythmically up and down and flap from left to right, the distorted grimaces on their faces suggest their mechanical movements are a matter of life and death. Their exhausted panting emphasizes we’re dealing with true people here, though they act like machines. This final tour de force ends the delusional opera Woyzeck, leaving the audience aghast yet rapturous after witnessing one and a half hours of high energy dancing and singing: the applause is long and loud.

Thea Derks | Bachtrack (****)

Woyzeck / De Groene Amsterdammer

De galmen zijn doordringend, het op zichzelf kleine decor van losse elementen ligt er een beetje verloren bij, het toneellicht gaat op een spannende wijze het gevecht aan met het opkomend schemerduister. De muziek en de sirenenzang zijn betoverend prachtig. De opzwepend bedoelde lust-ritmes van de mannen zijn bij tijd en wijle zeer vermoeiend en een tikje veel van het waanwijze goeie. Maar als geheel is deze wilde waanopera Woyzeck een aanwinst voor het festival.

Loek Zonneveld | De Groene Amsterdammer

Woyzeck / Trouw

Vier beestachtige mannen en vier verleidelijke, maniakale vrouwen creëren scènes waarin het stuk Woyzeck van Georg Büchner resoneert. Hard, rauw, wellustig en wreed grauwen en klauwen ze zich een weg langs overgave, macht, afhankelijkheid en hitsigheid. Het is muzikaal indrukwekkend door de eclectische combinatie van stijlen en door de geweldige zangers en percussionisten. Ook is Woyzeck visueel prikkelend door de sterke en confronterende (sadomasochistische) beelden en de performers die zich vol overgave pijnigen en uitputten.

Sara van der Kooi | Trouw (***)

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata

Afgelopen speeldata