Terugblik Debat Kunst voor Klimaat #4

Omdenken op podium lukt wel, in bedrijfsvoering lastig

Op 6 december werd onze vierde editie van het debat Kunst Voor Klimaat gehouden in Meervaart Amsterdam. Teun van de Keuken ging in debat met prominente spelers in de sector over de vraag: 

Welke rol moet de culturele sector pakken in de klimaattransitie?

Bij aanvang van het debat bleek al snel dat een code niet nodig is want er is een klimaatwet. Gaan we daar op wachten of doen wat je zelf al kunt doen? Lastig, er is vooral gebrek aan kennis over wat we moeten doen. Ook is er gebrek aan geld en regelgeving zit soms in de weg.  Hoe komt het dat niet iedereen weet hoeveel kennis er al is? Er zijn allerlei kennisplatforms maar dit leidt nog niet  tot omdenken. Zit de sector vast in haar eigen systeem? Omdenken op het podium lukt maar in bedrijfsvoering is het lastig.

Hoe ziet die verduurzaming van de cultuursector er dan uit?

Het antwoord leek ineens heel eenvoudig: Accepteren dat bepaalde dingen niet meer kunnen en het anders doen. Hoe dan? Voor sommige blijft het vele internationaal reizen een pijnpunt en dilemma. Is het vreemd dat in de subsidie staat dat je internationaal moet touren?  Betekent dit niet gewoon minder reizen en de dingen in een andere verhouding doen, niet dat je er mee op moet houden. Een 400 jaar oud schilderij willen we nog behouden tot hoever kun je daar nog in gaan? Hoe moet je dit dan aanpakken?. Of kunnen bepaalde dingen straks weer wel als we de energietransitie voorbij zijn?

Hoppakee, lokaal is het nieuwe internationaal. Maar niet iedereen wil terug naar hoe onze voorouders het deden. Zoals Kaito Winse, zanger uit Burkino Faso, zong dat voorouderlijke kennis en intelligentie kostbaarder zijn dan al het voedsel dat op deze planeet groeit. Betekent lokaal hoe we het boerenleven in Twente in beeld bereiken? Of gaat het over nieuw perspectief bieden in de wijk bij Meervaart en niet perse in Twente. Of allebei?

De tafelgasten waren het eens dat er meer samengewerkt moet worden en dat de overheid kennis moet centraliseren.  Ondertussen doen wat je zelf kunt doen! Het blijkt maar weer hoe complex het is om te verduurzamen en hoeveel facetten er een rol in spelen. Wetgeving is het meest dwingend, een code is niet afdwingbaar. En een actieve rol door de sector van inspireren en verbinden blijft cruciaal. Voor het omdenken is er werk aan de winkel!

 

Met dank aan gasten: Vera Carasso - Voorzitter Federatie Cultuur en directeur Museumvereniging
Willemijn Maas - Zakelijk directeur Nederlands Dans Theater
Raïssa Pater - Creatief producent & Duurzaamheidsmanager Collectief Walden
Christianne Mattijssen Directeur Erfgoed en Kunsten van het Ministerie van OCW

Fotografie: Anne van Zantwijk