nieuwe makers

Zes vragen aan Celine Daemen

Sinds de herfst versterkt regisseur Celine Daemen onze gelederen. Ze doet dat in het kader van de Nieuwe Makers Regeling van het Fonds Podiumkunsten. De komende twee jaar wordt zij onder de vleugels van Silbersee gecoacht, én maakt zij twee gloednieuwe VR-opera’s. We stellen haar met veel plezier aan jullie voor!

Wie is Celine Daemen?
Ik ben regisseur van transdisciplinair werk, waarin ik vooral theater, muziek, beeldende kunst en technologie met elkaar verweef tot iets nieuws. Ik ben drie jaar geleden afgestudeerd aan de Toneelacademie Maastricht en heb al een paar kleine producties gemaakt. Nu is het tijd voor de volgende stap.

Waar ben je nu mee bezig?
Ik hou me op dit moment bezig met het maken van ‘virtual reality opera’, een combinatie van muziek en VR, met zo een bril dus, waardoor je in een andere werkelijkheid kunt rondwaren. Beide disciplines, muziek en VR, hebben een zeer directe impact. Muziek kan heel sterk resoneren met iets dat je zelf doormaakt, waardoor je het gevoel krijgt dat het over jou gaat. Dat gebeurt ook bij VR, waar er een directe relatie tot het lichaam ontstaat. Misschien moet je ergens doorheen, of moet je over een afgrond stappen en vind je dat moeilijk. Het mag voor iedereen iets persoonlijks betekenen. Ik ben niet de meester die aan alles de absolute betekenis geeft. De betekenis ontstaat bij het publiek.

Wat doe je bij Silbersee?
Silbersee is mijn leermeester. Ik ben hier in de leer, om te kijken hoe zij omgaan met de dramaturgie van hun voorstellingen, hoe je vanuit muziek een verhaal kunt vertellen of iets teweeg kunt brengen, en dus niet vanuit een narratief. En ze helpen me in mijn eerste stappen als jonge maker. Het Nieuwe Makers traject is naast produceren ook op onderzoeken gericht. Ik word omringd door een brede groep van coaches, vanuit Silbersee maar ook van daarbuiten, vanuit Via Zuid in Limburg bijvoorbeeld. Bij hen kan ik terecht met al mijn vragen.

Waarom heb je voor Silbersee gekozen ?
Omdat ik het gevoel had hier een bondgenoot gevonden te hebben. Ik hoefde niet te verdedigen hoe ik theater wilde maken; men volgde mij meteen. In de toneelwereld liep ik er vaak tegenaan dat men niet zo goed snapte wat ik voor ogen had met ‘beleving’ en dat ‘directe raken’. Men wilde steeds dat ik een verhaal vertelde met één absolute betekenis. De verhouding die ik in mijn werk zoek met het publiek is een andere, daarin passen Silbersee en ik goed bij elkaar.

 

Wat is het eerste project dat we kunnen verwachten?
Dat is een VR-opera, genaamd Eurydice - een afdaling in oneindigheid. Samen met librettist Charlotte van den Broeck heb ik me laten inspireren door de klassieke mythe van Orpheus en Eurydice, waarbij Eurydice overleden is en Orpheus haar gaat halen uit het schimmenrijk.  In mijn versie volg je zelf als toeschouwer Eurydice het schimmenrijk in. Het stuk gaat over de oneindige ziel. Kate Moore componeert een oneindige aria, waar je als toeschouwer tijdelijk bij aanwezig bent. Het wordt een schuring van ziel en lichaam, van het verlangen naar oneindigheid met onze eigen fysieke tijdelijkheid. Ik maak het stuk verder samen met  virtual art director Aron Fels. Wouter Snoei maakt het sound design.

Waar kijk je naar uit?
Het libretto is grotendeels klaar. We staan op het punt om op de repetitielocatie in Zaandam aan de slag te gaan. Nu begint de gezamenlijkheid van het project. Ik heb heel veel zin om met iedereen samen aan de slag te gaan en door elkaar geïnspireerd te raken, elkaar te verrassen, dingen te gaan maken die we nu nog niet kunnen voorzien. Het was tot nu toe allemaal nogal theoretisch. Nu mag het zichzelf in de samenwerking gaan overstijgen. Ik vind dat overigens ook wel spannend…



Tekst: Jan Van den Bossche