SPR!TZL logo

Ich brauche Liebe
Een groep jonge mannen en vrouwen viert het leven, maar ze doen ook vergeefse pogingen om elkaar te bereiken. Liefhebben is moeilijk, geliefd worden zo mogelijk nog moeilijker. Zeven spelers en twee muzikanten gaan op zoek naar contact en onderlinge verbinding. Ze brengen elkaar naar een hoogtepunt en houden ons uiteindelijk een spiegel voor: dit is de manier waarop we met elkaar omgaan. 
 
Macht en onmacht
Nina Wijnmaalen heeft een achtergrond in de beeldende kunst en in die zin was ze een vreemde eend in de Spr!tzl-bijt. Haar werk gaat al enige tijd steeds meer de kant van theater op.

Sinds haar pitch afgelopen zomer, heeft haar idee veel veranderingen doorgemaakt. ‘Dat was maar een eerste schets eigenlijk. Het ging over een tiran, en er zat ook een heel koor in. Het gaat nog steeds over macht en onmacht, maar dan in intermenselijke relaties. En het koor is één zangeres geworden.’Zoals gebruikelijk werkt Wijnmaalen met een gemengd gezelschap van amateurs en semi-professionals. ‘In dit geval zijn het haast allemaal studenten van de kunstacademie, van allerlei richtingen trouwens, van kleding tot illustratie. Ik kies ze omdat het stuk voor stuk uitgesproken persoonlijkheden zijn, en daar probeer ik dan een groep van te maken. We komen wekelijks bijeen, niet alleen om te repeteren maar ook om samen te koken en eten. De eerste zes maanden hebben we “stil” gewerkt, zonder muziek of geluid dus. Ik kom naar de repetitie met een aantal schetsen, kinderlijke tekeningen haast, en die proberen we dan uit. Beeld blijft mijn uitgangspunt. We zoeken samen naar wat goed werkt, de volgorde komt later. De spelers brengen ook zelf dingen in, zoals die ene jonge die spontaan piano ging spelen. Hij speelt een beetje intuïtief, zoals ik dat vroeger op de piano bij mijn ouders deed. Het was precies wat ik wilde horen.’Het Spr!tzl-traject was voor haar een unieke kans. ‘Ik heb nog nooit zo lang aan iets kunnen werken, negen maanden! Dat was geweldig. Het stuk gaat over mensen die elkaar niet kunnen bereiken, dat is schrijnend. Ik kan daarin geen troost bieden, ik zou het wel willen, maar dat lukt me niet. Maar met muziek kan dat wel.’ 
 
concept en regie Nina Wijnmaalen | performers Feng Shile, Helia Rafi, Ingrid in der Maur, Markas Liberman, Michiel Teeuw, Klaudija Ylaite, Rafiq Abbasov & Tim Simons | zang Eva Marks | piano Markas Liberman | decorontwerp Eva Koopmans | kostuums Tim Simons | dramaturgisch advies Kalina Schneider & Nina Glockner | productionele ondersteuning Eva Koopmans & Nina Glockner |ondersteund door Silbersee SPR!TZL, Kunstraad Groningen & Grand Theatre


Bowie Verschuuren