homo instrumentalis

a music performance about man and machine

with compositions by luigi nono, georges aperghis and yannis kyriakides 

From spear to smartphone: over the centuries, human beings have developed countless tools to master their world. But do we really rule our technology, or are we in its grasp?

Homo Instrumentalis brings together four compositions exploring our relationship with technology: Machinations by Georges Aperghis, La fabbrica illuminata by Luigi Nono and Ode to Man (part 1 and 2) by Yannis Kyriakides. We hear admiration for human ingenuity, fear of industrial machinery, as well as satisfaction with the conveniences of the digital world.

On the basis of these compositions, Silbersee blends song, dance, electronics and video art. Homo Instrumentalis is a visual music performance about man and machine.

muzikale leiding Romain Bischoff | choreografie Johanne Saunier | video Frederik Jassogne, Bart Moens (Hangaar) | licht en decor Floriaan Ganzevoort (De Theatermachine) | kostuumontwerp Dieuweke van Reij | artistieke assistentie/dansrepetitor Juliette van Ingen | dramaturgisch advies Wout van Tongeren | technische leiding en productieleiding Jeroen Smith | productie Jimmy-Pierre de Graaf | geluid Maurits Thiel | decorbouw Quirijn Smits

Een productie van Silbersee co-creatie met de Ruhrtriennale (DE), De Bijloke (Gent) en Muziekgebouw aan ‘t IJ (Amsterdam) | met ondersteuning van Fonds Podiumkunsten, Amsterdams Fonds voor de Kunst, Ammodo | met dank aan Ircam (Parijs) voor de ontwikkeling van de oorspronkelijke elektronica voor Machinations.

homo instrumentalis / de volkskrant

*Ode to Man* (deel 1 en 2), een uitstekend nieuw werk van Yannis Kyriakides, omlijst composities van Luigi Nono en Georges Aperghis. In deel 1 voert Kyriakides vier zangeressen op in transparante maar kuis gesloten toga's. Hun stemmen benadrukken hun individuele persoonlijkheden en zingen een tekst (uit Sophocles' Antigone) waarvan de frases eindigen in schroeiende dissonanten. Uiteindelijk vallen de woorden uit elkaar. In deel 2 ontbreekt de mens, de stem en de zang. Wat blijft, is een pijnlijk hard licht.

Biëlla Luttmer | Volkskrant

homo instrumentalis / nrc

De razend moeilijke muziek wordt voortreffelijk vertolkt door de zangeressen van Silbersee, die bovendien met verve dansen en acteren.

(...)

Het tweede hoofdstuk, 'Industrial man', suggereert een fabrieksopstand, vol schitterende scènebeelden en lichaamssculpturen, waarbij de activistische teksten van Nono's spetterende elektronische collage op grote projectieschermen verschijnen. Het eindigt met een troostrijke, wonderschoon gezongen solo van Éléonore Lemaire.

(...)

Aperghis' *Machinations* is een eindeloze melodie van vocale puf-, sis- en ritselgeluiden, maar tegelijkertijd ook een aaneenschakeling van absurdistische sketches met een filosofische ondertoon. Bischoff heeft zijn zangeressen en dansers hier samengesmeed tot een adembenemende, organisch opererende commando-eenheid.

Joep Stapel | NRC

homo instrumentalis / financial times

How do they do it? How have these performers memorised 90 minutes of such extraordinary complexity, how have they metabolised it into this one flawless, organic whole? Silbersee's performance seems beyond human, and perhaps that is part of the point.

There are a number of things the evening is not. It is not emotional, it is not poignant, it is not pleasant or melodious. But it does dazzle and provoke, it is philosophical and breathtakingly virtuosic, and it truly does push the boundaries of the genre.

(...) Homo Instrumentalis is not for the faint-hearted, but it is a phenomenal achievement.

Shirley Apthorp | Financial Times(****)

upcoming performances

upcoming performances

upcoming performances

upcoming performances

past performances

past performances

past performances

past performances

past performances

past performances

past performances

past performances

past performances